Fase III: completed

2 jongens zijn vrijdag van 8 tot 20u bezig geweest om de laatste dingen in de verf te krijgen. En ’t is ze gelukt (uiteraard op wat schoonheidspuntjes na)! Daarmee is wat ons betreft fase drie, de verbouwing, afgerond. Heu! Er zijn nog wat details (zoals dat de voegen in de douche niet helemaal aansluiten op de kitranden…), maar dat komt vast goed.

In ieder geval zijn we zaterdag welgemoed begonnen met de verhuizing (de eerste krassen in vloer en op muur zijn dus een feit). Geholpen door zus- en zwagerlief zijn de zware dingen inmiddels boven (bank, wasmachine, kledingkast en boekenkasten) en is bijna alles uitgesopt. De woning beneden is inmiddels veranderd in een chaos; dat maakt verhuizen alleen maar aantrekkelijker. Deze week volgen in ieder geval de computers en de keukenspullen. Ik ga pas boven slapen als we gordijnen hebben, en die komen hopelijk volgende week. Strakke planning dus. O-)

Advertenties

Poetsen

Het lijkt er toch echt op dat deze week de meeste dingen afgerond kunnen worden. Dat betekent dus ook: vrijdag en zaterdag kunnen we beginnen met soppen, klussen en wellicht al wat verhuizen. De eerste hulptroepen gaan ingezet worden (met auto, want we moeten bouwmarkten plunderen. Motoren blijken soms toch wat onhandig). In mijn voortvarendheid heb ik de verhuizing van het internet voor komende woensdag gepland; hopelijk gaat dat goed. Ik vertrouw de aansluiting van de straat naar de woning maar matig, moet ik bekennen. Voor de rest is de prognose dat we tot de 30e stukje bij beetje verhuizen. De gordijnen van de slaapkamer komen in die week; voor die tijd ga ik niet boven slapen.

SuperMario heeft de mededeling dat we toch 15mm plinten willen hebben, redelijk goed opgevat. Natuurlijk wilde hij gecompenseerd worden voor ’t werk dat al in de 18mm plinten was gestoken. Maar hij is zelf gisterochtend de 15mm gaan ophalen. En wij zijn tevreden met het resultaat. Op 2 plekken kun je nog een miniem kiertje zien waar de vloer toch nog net niet helemaal onder de plint zit, maar dat vinden we prettiger dan dikke plinten, verdikte neuten en scheve verhoudingen tov architraafjes qua afwerking. De vloerenboer kan nog een ontstemde mail verwachten.

Vrijdag komt ook de spoelbak (de keukenboer blijkt ‘m een tijdje kwijt te zijn geweest. Maar omdat we toch niet konden verhuizen was dat zo erg niet). Het fornuis hebben we al even getest (oja, verbrand stof stinkt ook). ’t Is alleen even afwachten of het aanrecht ook al afgekit gaat zijn. Da’s onze eigen schuld als dat niet zo is: we hebben veel te lang lopen piekeren over wat we aan muurbescherming achter het fornuis wilden: geen RVS plaat, misschien wel tegels, of een ‘foto op aluminium‘, of nog weer wat anders. Kitten tegen latex aan schijnt niet te kunnen. Uiteindelijk hebben we gekozen om een waterafneembare lak te laten aanbrengen. Dat moet een poos goed gaan, en daar kan wel tegenaan gekit worden. Dan kunnen we later altijd nog bedenken wat we willen.

Enerverend

De detailfoto’s van de olievlekken hebben de vloerenlegger overtuigd om maandag direct terug te komen. Nadat de bouwvakkers ’s middags vertrokken zijn, is hij weer opnieuw aan de slag gegaan. De vlekken zijn nagenoeg foetsie, dus da’s weer geregeld. Hij heeft bovendien aangeboden om later nog een keer terug te komen voor de finishing touch.

Volgende hobbel heeft zich echter alweer aangediend: de plinten. Omdat het de vloerenlegger niet is gelukt om binnen de 12mm aan de randen te blijven, moeten er plinten in die breder zijn. Ze zijn er in 15mm, maar om een of andere reden kan SuperMario daar niet (meteen) aankomen. Dus heeft hij 18mm plinten geregeld. Maar die zijn best dik. Te dik iig voor de neuten (onderste stukje bij de deurkozijnen), dus die gaat hij opdikken. Maar ja, volgens mij krijg je dat nooit strak, zo’n blokje hout op nog een stripje hout. En de plinten zijn ook wel erg dik.

Manlief probeerde vanochtend nog met SuperMario te overleggen, maar dat lukte niet echt. De plinten zijn nu allemaal op maat gemaakt zijn en liggen klaar voor bevestiging, dus kunnen we ’t eindresultaat goed inschatten. En dat staat ons zo niet aan dat we nu zelf plinten hebben besteld. Die kunnen we morgen ophalen. Nu maar afwachten hoe SuperMario ’t op gaat vatten, want hij mag ze plaatsen. ’t Wordt morgen een enerverende dag.

Wel bijzonder dat de laatste details zo afgeraffeld lijken te worden. ’t Maakt echt nogal uit, 12mm of 18mm plint. De architraafjes rond de deur worden bijvoorbeeld veel ieler door de dikke plint.

Vandaag zijn ook de inbouwkasten voor de slaapkamer gearriveerd en gemonteerd. ’t Is alleen te laat om er nog een mooi fotootje van te schieten. Oja: ik heb de ruimte in het CV-hok nog ‘ns opgemeten en ’t lijkt erop dat mijn stofzuiger er met redelijk gemak langs kan. Dus daar lijk ik me sappel te hebben gemaakt om (bijna) niets.

 

Update:

Foto’s bij ochtendzonnetje zijn beter. De schuifwand verbergt een zee van opbergruimte. Achter de deur zit een ondiepe kast, en ernaast een klein badkamermeubeltje. Daarvan mist nog een deurtje, dat komen ze binnenkort brengen. Het waskommetje erop staat nog los. Die hebben we zelf aangeschaft want de waskommen die de kastleverancier kon leveren stonden ons niet aan. Er moet nog een kraan (en sifon) uitgezocht worden. Dat gaat voor ons waarschijnlijk een klusmomentje worden.

Olievlekken

De vloer ligt erin, maar niet superstrak qua olie. Kennelijk is ’t vrijdag wat afgeraffeld. De trappen en de vloer zijn in de olie gezet, maar vooral de vloer is slordig gedaan. Langs de randjes liggen er dikke plekken uitgedroogde olie. Erg jammer. Ik heb de indruk dat de vloerenbaas zelf graag mooie dingen maakt, maar dat zijn personeel ’t allemaal worst zal wezen en weinig begrip- en liefdevol met de materialen omgaat. Morgen maar bellen wat daaraan gedaan kan worden. Voor de rest: zo’n vloer en beklede trap geeft wel leven aan de ruimte!

 

Verbannen

De vloerenboer is klaar: er ligt parket en de trappen zijn bekleed. En hij heeft ons ook meteen een 24-uurs ban voor onze woning gegeven. De olie waarmee de traptreden zijn ingewreven moet eerst intrekken. Ik heb dus alleen een fototje van een paar traptreden van de onderste trap.

 

Thuiswerken

Voor mijn studie moet ik artikelen schrijven; en omdat er boelveel studenten op ons lab rondlopen dacht ik lekker rustig thuis te gaan werken. Kon ik meteen de terrasmeubel-in-elkaar-zetters binnen laten en een potentiele koper van ons huis rondleiden. Wel, dat heb ik geweten… Die terrasmeubelmensen wilden direct rechtsomkeert maken toen ze ons trappenhuis zagen; ‘Nee, dat gaat niet passen mevrouw!’. Dus met wat soebatten bij die mensen en bij Jeff zijn uiteindelijk de meubels omhoog gehesen met touw en blok. Dat was reuze spannend voor de meubelmensen, want die hadden dat nog noooit eerder gedaan. Ze waren er dus ook niet bijster handig in, maar met hulp van Jeff kwam alles boven. Om daar te ontdekken dat de hoekbank verkeerd om in elkaar gezet was. Dus de hoekbank kon weer naar beneden. De eettafel en kussens zijn wel geleverd. Waarom de bank nu niet door ’t trappenhuis kon was me niet helemaal duidelijk. LxBxH van het grootste bankdeel was 220x80x40, dus volgens mij moet dat makkelijk kunnen. Maar misschien moet je Amsterdammer zijn om overweg te kunnen met trappenhuizen en touw en blok.

Jeff was ondertussen druk met het plaatsen van de voordeur en was gelukkig meer succesvol. De electricien plaatste meteen de electrische sluitkom, waarna hij de zonwering in de lichtstraat aan de praat heeft gekregen (moet het zelf nog testen). SuperMario heeft wat in de douche gerommeld en heeft de CV, een expansievat en de keukenverwarmingsunit opgehangen. Hoe je ’t ook wendt of keert, die wasmachine komt toch wel wat veel naar voren.

Uiteindelijk heb ik denk ik 3 uur effectief thuis gewerkt…